ทักษะการเข้าสังคมและการอยู่ร่วมเป็นกลุ่ม
หากเราถามเด็กๆ ในวัยนี้ถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับโรงเรียน “เพื่อน” คือสิ่งที่เด็กๆ มักจะเกริ่นขึ้นเป็นอันดับต้นๆและการให้ความสำคัญต่อความสัมพันธ์อันดีระหว่างตนเองและเพื่อนๆ เด็กต้องการการยอมรับจากเพื่อนหรือกลุ่มเพื่อนที่โรงเรียน ซึ่งการยอมรับนี้ถือเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับพื้นฐานด้านอารมณ์ของสังคมน้อยๆ นี้
เด็กบางคนมีเพื่อนคนสนิทที่รู้ใจที่โตมาด้วยกัน อาจมีบ้างที่อาจมีการทะเลาะ ขัดใจกัน และคืนดีกัน ตั้งแต่จากช่วงที่อยู่เนิร์สเซอรี่ ต่อด้วยอนุบาล และไปจนถึงประถมต้นด้วยกัน และหนูน้อยบางคนอาจโชคดีที่ความสัมพันธ์อันดีนี้ยั่งยืนจนกระทั่งเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ซึ่งหาได้น้อยในสังคมยุคนี้ ที่ครอบครัวปัจจุบันมีแนวโน้วการย้ายที่อยู่ ย้ายที่ทำงานซึ่งทำให้เด็กยุคใหม่นี้ต้องมีเพื่อนใหม่ๆ อยู่เป็นประจำ
ในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อน ไม่ใช่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นโดยง่ายกับเด็กเพียงคนเดียว แม้กระทั่งผู้ใหญ่เอง ก็อาจประสบปัญหาของการรักษาความสัมพันธ์กับเพื่อนให้ยืดยาวอยู่ได้นาน ซึ่งต้องอาศัยการให้ การรับ การฟัง และการให้อภัย เด็กๆ เองก็ต้องเรียนรู้และมีผู้ใหญ่คอยให้คำแนะนำ ให้กำลังใจ เช่น
• เข้าใจว่า มนุษย์มีความแตกต่างกัน ยอมรับในความแตกต่างของเพื่อน เด็กๆ แต่ละคนมีรูปแบบในการเข้าหาเพื่อน การเป็นที่ยอมรับจากกลุ่มเพื่อนที่แตกต่างกันไป
• เด็กในวัยนี้มักยินดีในการต้อนรับเพื่อนใหม่ ให้ความใส่ใจกับเพื่อนที่เพิ่งรู้ใจ
• ในบางครั้งเด็กจะรู้สึกไม่สบายใจหากเพื่อนต้องการเวลาในการเล่น กับเพื่อนคนเดิมนานเกินไป หรือเด็กๆ อาจต้องการเวลาส่วนตัวในขณะที่เพื่อนอาจต้องการเวลามากกว่า ซึ่งปัญหานี้มักปรากฎเมื่อเพื่อนใหม่บางคนต้องการเข้ามามีส่วนร่วมด้วยในกลุ่มเพื่อนที่คุ้นเคยกันมากอยู่แล้ว ซึ่งทำให้อาจได้รับการปฏิเสธในการต้อนรับสมาชิกคนใหม่ได้ ซึ่งไม่ควรที่จะบังคับเพื่อให้เพื่อนๆ ยอมรับสมาชิกคนใหม่นี้ ซึ่งในบางกรณี สมาชิกใหม่อาจไม่เข้าใจหรือปฏิบัติตาม หรือสมาชิกใหม่ ผู้ใหญ่อาจตั้งคำถามว่า “เกิดอะไรขึ้น” เพื่อให้เด็กๆ ใด้ชี้แจ้งมากกว่าที่จะสรุปว่า ทำไมถึงไม่ให้สมาชิกได้ร่วมเล่นด้วย ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า เด็กอาจจะอดทน และพยายามจะอธิบายจนสุดกลั้นก็อาจเป็นได้
5 คาถาสอนลูกผูกมิตร
• กล่าวขอโทษ เมื่อทำผิด กล่าวขอบคุณเมื่อผู้อื่นให้ของ
• เอาใจเขามาใส่ใจเรา สอนลูกว่าการเป็นเพื่อนที่ดี ต้องเอาใจใส่เพื่อน เข้าใจว่าทำไมเพื่อนทำแบบนี้ ให้โอกาสเพื่อนมากกว่าเอาแต่ใจตนเอง
• แบ่งปันและรอคอย การแบ่งปันและรอคอยอาจเป็นเรื่องที่ทำได้ยากในเด็ก แต่หากผู้ใหญ่ค่อยๆ ฝึกฝน สร้างสิ่งแวดล้อม สร้างเหตุการณ์เล็กๆ ให้ลูกได้ใช้สถานการณ์ เมื่อลูกทำความดี ต้องชมเชยเพื่อให้ลูกมีความมั่นใจและมีกำลังใจในการทำความดี จากเหตุการณ์เล็กๆ จนเป็นบุคลิกประจำตัว
• ให้อภัยผู้อื่น สอนลูกว่า มนุษย์ทุกคนมีโอกาสทำผิดพลาดในชีวิตไม่มากก็น้อย การสอนลูกให้รู้จักให้อภัย ให้โอกาสผู้อื่น