ความสำคัญของพระไตรปิฎก
ก่อนที่พระพุทธเจ้าจะปรินิพพานได้ตรัสเอาไว้ว่า (พระไตรปิฎก เล่มที่ 10 พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค 141) “ธรรมและวินัยอันใด เราแสดงแล้ว บัญญัติแล้วแก่พวกเธอ ธรรมและวินัยอันนั้นจักเป็นศาสดาของพวกเธอ โดยกาลล่วงไปแห่งเรา”
แปลว่า เมื่อพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้ว พระธรรมและพระวินัยที่พระองค์ได้เคยตรัสสั่งสอนเอาไว้ จะทำหน้าที่เป็นศาสดาของศาสนาพุทธ หรือสรุปให้สั้นๆ ว่า พระไตรปิฎกก็คือตัวแทนของพระพุทธเจ้านั่นเอง
พระไตรปิฎกจึงมีความสำคัญอย่างมากต่อผู้นับถือพุทธศาสนา เพราะเป็นตัวแทนของพระพุทธเจ้าเพื่อบอกเราชาวพุทธว่า สิ่งใดควรทำสิ่งใดไม่ควรทำ หากใครมีความคิดเห็นทางธรรมที่แตกต่างกัน ก็ให้อ้างอิงจากพระไตรปิฎก หากความคิดเห็นและการปฏิบัติของใครสอดคล้องกับพระไตรปิฎก ถือว่าผู้นั้นเชื่อ ศรัทธา และเดินตามเส้นทางที่พระพุทธเจ้าได้ชี้นำทาง หากความคิดเห็นและทางปฏิบัติของใครที่ขัดแย้งกับพระไตรปิฎก ถือว่าผู้นั้นออกนอกลู่นอกทางที่พระพุทธเจ้าได้ชี้นำ
หากเราจะเชื่อพระรูปไหนวัดไหน ก็อย่าเลือกเชื่อเพราะเราชอบ เราอยากเชื่อ หรือเพราะมีคนเชื่อเยอะ เราควรเชื่อเพราะพระรูปนั้นหรือวัดนั้นสอนและปฏิบัติตามพระไตรปิฎกเท่านั้น