เกิดมาต่างกัน เลี้ยงดูหนูอย่างเข้าใจ
หน้าที่หลักสำคัญอย่างหนึ่งของความเป็นพ่อแม่คือ การสรรหาสิ่งที่ดีที่สุดมาให้ลูก คุณพ่อคุณแม่บางครอบครัวคาดหวังไปถึงขนาดที่ว่า ลูกแม่ต้องเก่งลูกพ่อต้องดีอย่างนั้นอย่างนี้ จะสังเกตได้เลยว่าช่วงนี้เหลียวหน้าแลหลัง หรือเปิดโทรทัศน์ไปช่องไหน เสียงผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ก็มักจะชวนคุณแม่มาสร้างให้หนูๆ เป็นอัจฉริยะ สรรหาสารพัดวิธีค้นพบความเก่งและดีของลูก ซึ่งก็นับว่าเป็นสิ่งที่ดีในด้านการช่วยส่งเสริมและพัฒนาการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับลูกในอนาคต แต่กระนั้นเด็กก็ต้องอยู่ในสภาพที่พร้อมรับและเรียนรู้ด้วย
ใครๆ ก็รู้ว่า คำว่าอัจฉริยภาพ ฟังดูยิ่งใหญ่ ทำอะไรต้องถูกต้องเสมอ ฉลาดเสมอ ดูดีเสมอ ไม่มีวันล้มเหลวหรือผิดพลาด แต่ “เรื่องของความต่าง”ของแต่ละบุคคล ที่ต่างบุคลิก ต่างความคิด ต่างจิตใจ ก็ยังยากยิ่งนักที่จะทำความรู้จักและเข้าใจใครสักคนอย่างถ่องแท้ได้อย่างแท้จริง...เราลองนึกถึงตัวของเราเองสิคะ เมื่อเป็นเช่นนี้ ถ้าเราต้องเลี้ยงดูเจ้าตัวน้อยสักคนหนึ่ง จะแน่ใจได้อย่างไรว่า เราเข้าใจและรู้จักลูกดีพอ ก่อนจะมาสร้างความหวัง ผลักดันให้ลูกน้อยต้องฉลาดล้ำ หรือเป็นเด็กอัจฉริยภาพ
การจะเป็นพ่อแม่ที่ดีได้ อาจไม่ใช่เพียงแค่การสรรหาสิ่งที่ดีที่สุดมาให้ลูก แต่น่าจะอยู่ที่การที่คุณแม่สนับสนุนลูกให้เขาเติบโตขึ้นมาในแบบที่เขาเป็นจริงๆ ซึ่งการที่จะทำเช่นนั้นได้ ก็น่าจะเริ่มจากการที่คุณรู้จักตัวเองอย่างดีพอก่อนค่ะ
หวังเป็นอย่างยิ่งว่า คุณแม่ๆ จะเข้าใจตัวเองได้ง่ายขึ้นว่า อะไรคือเหตุผลเบื้องหลังการคาดหวังให้ลูกเป็นแบบที่คุณต้องการ หรือนั่นเป็นเพราะว่าเรากำลังเลี้ยงลูกในแบบที่คุณต้องการให้เขาเป็น มากกว่าแบบที่ลูกเป็น จริงๆ กันแน่?