ห้ามทักเสียงดังนอกบ้านที่ได้ยินตอนกลางคืน
คนโบราณบอกว่าในตอนกลางคืน ได้ยินเสียงอะไรดังกุกๆ กักๆ และดังอยู่ข้างนอกบ้านก็อย่าไปทัก
ตอนกลางคืน นั่ง นอนอยู่บนบ้าน หากได้ยินเสียงอะไรดังกุกๆ กักๆ อยู่ข้างนอกบ้าน ควรทำเฉยๆ ไว้เป็นดีที่สุด นิ่งเงียบไว้ เงี่ยหูฟังให้ดีว่าเป็นเสียงอะไรกันแน่ อย่าส่งเสียงทักทาย ถามไถ่ ดุ ด่า ว่ากล่าวอะไรเป็นอันขาด รอดูรอฟังจนกว่าจะแน่ใจ ว่าเป็นอะไร เพราะอาจมีผู้ไม่หวังดีปล่อยคุณไสยเพื่อมาทำร้ายเราได้
แม้กระทั่งว่าจะเป็นผีร้ายที่ปลอมตัวมาเป็นสัตว์ชนิดต่างๆ เพื่อมาทำร้ายเรา เมื่อเราเงียบไว้ ผีร้ายก็ไม่อาจทำอันตรายเราได้
ความมุ่งหมายที่แท้จริง (ห้ามทักเสียงดังนอกบ้านที่ได้ยินตอนกลางคืน)
ในยามค่ำคืน มีแต่ความืดมิด มองอะไรไม่ใคร่เห้น จึงไม่ค่อยรู้ว่าอะไรเป็นอะไรได้แน่ชัด เมื่อได้ยินเสียงอะไรดังอยู่นอกบ้านตัวเรือน จะเป็นเสียงดังกุกๆ กักๆ หรือเสียงอื่นใดก็ตามที่น่าสงสัย ท่านสอนให้อยู่นิ่งๆ อย่าสงเสียงทักทาย ก็เพื่อให้เรามีสติ พิจารณาก่อนว่านั่นเป็นเสียงอะไร เป็นเสียงคน คนดีหรือคนร้าย เสียงสัตว์ สัตว์ธรรมดาหรือสัตว์ร้าย เสียงลม เสียงใบไม้ หรือเสียงอะไรกันแน่
เพื่อสอนให้มีสติสัมปชัญญะ ไม่ให้ตกใจง่าย คิดพิจารณาก่อนจะพูดหรือโต้ตอบออกไป เพราะถ้าเสียงนั้นเป็นเสียงของผู้ร้าย เมื่อเราส่งเสียงทักถามกลับ ผู้ร้ายก็จะรู้ว่าเราอยู่ตรงไหน ทำให้เป็นอันตรายต่อตัวเรา ฉะนั้นแล้ว ต้องมีสติพิจารณาให้รอบคอบก่อน
กลางค่ำกลางคืนนั้น ทำอะไรผิดพลาดง่าย แต่ถ้ามีสติสัมปชัญญะก็จะไม่ผิดพลาดเลย หรือถ้าผิดพลาดบ้างก็น้อย เพราะยังเป็นปุถุชนอยู่ จะหาความสมบูรณ์ในชีวิตไม่ได้ แต่จะไม่ผิดพลาดจนเกิดความเสียหายอะไรมากมายใหญ่โตเป็นแน่
ถ้าจะว่าไปแล้ว คนไทย หรือผูคนที่อยู่ในสังคมไทยนี้ ส่วนใหญ่จะได้รับการอบรมจากพระพุทธศาสนา ให้มีสติสัมปชัญญะกันเป็นพื้นในตัวอยู่แล้ว จะสังเกตเห็นว่า บุคลิกคนไทยจะมีความนิ่มนวล น่าชมน่ามองพิเศษกว่าใครๆ
นั่นเพราะพระพุทธศาสนาหล่อหลอม ไม่ให้แข็งกระด้างกระโดกกระเดก จนกลายเป็นวัฒนธรรมไทยที่ดีที่สุดข้อหนึ่ง
เรื่องสติสัมปชัญญะนี้ ต้องถือเป็นส่วนสำคัญในการสร้างจิตใจแบบไทย ไม่ว่าเราจะรับวัฒนธรรมอะไรเข้ามาบ้าง เราก็ต้องรักษาจิตใจแบบไทยๆ ที่มีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์นี้ไว้ให้ดี