ทำอย่างไร ให้ชีวิตคู่ไปได้อย่างตลอดรอดฝั่ง
“อย่าลืมหาเวลาอยู่กับคนนั้น คนที่คุณรัก เพราะเขาหรือเธอคนนั้นจะไม่อยู่ใกล้คุณตลอดไปชั่วฟ้าดินสลาย ก่อนนอนคืนนี้อย่าลืมกอดคนนั้น คนที่คุณรักให้แนบแน่น และกระซิบบอกว่า รักคุณนะ เพราะเธอและเขาคนนั้นจะไม่อยู่ให้คุณกอดตลอดไปเช่นกัน และการกอดเพื่อบอกรักนั้นเป็นการบอกรักที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้งเกินจะหาคำมาบรรยาย เนื่องจากเป็นการให้ด้วยความรัก อย่าลืมจูงมือกันเดินไปเที่ยวที่ไหนก้ได้ที่อยากไปด้วยกัน ถ่ายทอดความรักผ่านมือที่จับกันไว้อย่างแนบแน่นนั้น และพยายามหาโอกาสจับมือกันให้บ่อยขึ้น เพราะกาลเวลาผ่านพ้นไปเร็วมาก ไม่นานคุณจะไม่มีมือให้จับอีกต่อไป อย่าลืมพูดคำว่า ฉันรักเธอ บ่อยๆ และด้วยความจริงใจ
ที่จริงแล้วไม่ยากเลยที่จะบอกรักกันกับคนพิเศษคนนั้น สายตาที่แสดงความรัก วาจาที่บอกรัก และการกระทำที่แสดงความรักจะอยู่กับคนที่รักกันเสมอ แม้เวลาจะผ่านไปเนิ่นนาน สำคัญที่สุดก็คือมีเวลาให้กันและกันบ้างนะ เรื่องอื่นๆ ในชีวิตนั้นสำคัญ แต่ที่สำคัญที่สุดในชีวิตที่จะหาอะไรมาแทนไม่ได้ก็คือ คนๆ นั้นไม่ใช่หรือ เพราะเมื่อวันนั้นมาถึงคุณจะรับรู้ได้ว่าคุณมีรักแท้ที่จะอยู่ตลอดไปชั่วนิรันดร”
เคยอ่านพบว่าการที่คนเราสองคนจะมาพบกันนั้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญเลย ต้องมีวาสนาร่วมกันจึงจะมาพบกัน บางคนพบกันไม่นานก็ต้องจากกัน แต่คนที่จะอยู่กันยาวนานนั้น นอกจากวาสนาผูกพันแล้วยังต้องการความรัก ความอบอุ่นที่จริงใจต่อกัน เคล็ดลับของการมีชีวิตคู่ที่สุขสมและยืนยาวนั้นจึงอยู่ที่ว่า ทำอย่างไรจึงจะทำบุญกุศลร่วมกันต่อไป และนั่นเป็นที่มาของความรักที่ยั่งยืนที่จะต้องอยู่บนพื้นฐานที่ว่า
เมื่อรักแล้วต้องมีความเมตตา อยากให้คนที่รักเป็นสุข
เมื่อรักแล้วต้องมีความกรุณา อยากให้คนที่รักพ้นทุกข์
เมื่อรักแล้วต้องมีมุทิตา ยินดีเมื่อคนที่รักมีความสุข
เมื่อรักแล้วต้องมีอุเบกขา วางเฉยในบางเรื่องราว
การรู้จักที่จะให้อภัยกัน เป็นรากฐานที่จะนำไปสู่รักแท้
เดี๋ยวนี้คนเราอยู่กันไม่ยืนยาวเพราะไม่เรียนรู้ศาสตร์และศิลป์ของการให้อภัยกัน ถ้าไม่เคยคิดจะให้อภัยใครเลย โอกาสที่จะได้พบกับความรักที่แท้จริงคงจะยากเหมือนการงมเข็มในมหาสมุทร ที่จริงแล้วการให้อภัยคนอื่นนั้นก็เหมือนกับการให้อภัยตัวเอง เนื่องจากคนที่ไม่ให้อภัยใครนั้น เมื่อตนเองทำอะไรผิดพลาดไปก็จะไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้เลยเช่นกัน และต้องเรียนรู้ที่จะให้อภัยเมื่อคนที่รักทำผิดพลาดลงไปอย่างจริงใจ
เป็นที่รู้กันมาเนิ่นนานแล้วว่า ความจริงใจเท่านั้นที่จะทำให้สัมพันธภาพในทุกรูปแบบยืนยาวและมั่นคง คนที่มีความจริงใจต่อกันจะสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข ปราศจากความระแวงแคลงใจ และนั่นทำให้การมีชีวิตคู่มีความสุข
และที่สำคัญที่สุดก็คือ การมองเห็นความดีของกันและกัน เพราะการมองเห็นความดีของคู่ของตนนั้นเป็นรากฐานของการครองชีวิตคู่ที่สุขสมและยืนยาวเสมอมา คนที่ครองคู่กันเนิ่นนานนั้นเป็นคนที่มองเห็นในความดีของกันและกัน มองผ่านจุดด้อยหรือข้อบกพร่องของกันและกัน เสริมช่องว่างจุดอ่อนให้กันและกัน และหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวในทุกมิติทั้งร่างกาย จิตใจ และใช้ปัญญาในการแก้ไขปัญหาต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิต
เมื่อเป็นดังนั้นแล้วคนที่มีความรักแท้ในกันและกันจะไม่มีคำว่า “ฉัน” หรือ “เธอ” มีแต่คำว่า “เรา” และจะมี “เรา” ได้ก็ต่อเมื่อเราเข้าใจกัน ไว้ใจกัน นับถือกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกันและให้อภัยกัน เพราะเราเท่านั้นที่จะสามารถแสดงให้โลกนี้รู้ได้ว่า ด้วยพลังแห่งรักนั้นไม่มีอะไรที่จะมาขวางกั้นได้ และนั่นเองที่ทำให้ชีวิตคู่ไปได้อย่างตลอดรอดฝั่ง
ผศ.นพ.พันธ์ศักดิ์ ศุกระฤกษ์