ท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนคืนสีเขียวให้ธรรมชาติ
ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแบบนี้คุณพ่อคุณแม่คงกำลังวางแผนที่จะพาลูกๆ หลบลมร้อนไปเที่ยวพักผ่อนกันอยู่แน่ๆ ซึ่งตัวเลือกหนึ่งที่มาวินวิ่งเข้าเส้นชัยแบบไรคู่แข่งสำหรับคุณพ่อคุณแม่ที่มีเวลาหยุดพักผ่อนแค่วันเสาร์อาทิตย์ (ก็แหมคุณพ่อคุณแม่ไม่มีวันหยุดปิดเทอมเหมือนเด็กๆ นี่ค่ะ) ซึ่งสถานที่ท่องเที่ยวที่ง่าย และสะดวกสบาย แต่คุณพ่ออาจจะกระเป๋าแบนจนเป็นโรคทรัพย์จางได้คงหนีไม่พ้นห้างสรรพสินค้าที่คุณพ่อคุณแม่พาลูกไปเที่ยวทุกๆ สัปดาห์ไปบ่อยเสียจนลูกทำหน้าเบ้ใส่ เราขอเสนอวิธีท่องเที่ยวทางเลือกใหม่ เพื่อเต็มเติมหัวใจสีเขียวสดใสกลับคืนสู่ธรรมชาติกลับคืนสู่สังคม และที่สำคัญเที่ยวแบบประหยัดเวลาประหยัดค่าใช้จ่ายมาให้คุณพ่อคุณแม่เปลี่ยนบรรยากาศได้พาลูกไปเที่ยวกัน นั่นคือ การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ค่ะ
การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เป็นแนวคิดที่เพิ่งปรากฏขึ้น เมื่อโลกเริ่มประสบกับปัญหาโลกร้อน และทุกคนเริ่มตระหนักถึงการมีส่วนร่วมที่จะช่วยกันรักษาธรรมชาติ ซึ่งไม่เว้นแม้แต่การท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวสามารถมีส่วนช่วยโลกใบนี้ได้ โดยเลือกที่จะท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ธรรมชาติช่วยรักษาธรรมชาติให้อยู่กับเราแบบยั่งยืนเป็นการเที่ยวแบบที่ไม่เป็นการรบกวนลักษณะทางธรรมชาติให้เสื่อมโทรมลงนักท่องเที่ยวต้องคำนึงถึงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติ ทรัพยากรทางวัฒนาธรรม และทรัพยากรชุมชนในสถานที่ท่องเที่ยวให้เสียหาย รวมทั้งรักษาให้ธรรมชาติคงสภาพเดิมมากที่สุดควบคู่ไปกับการฟื้นฟู และบูรณะให้ทรัพยากรธรรมชาติมีความอุดมสมบรูณ์อย่างยั่งยืน ภายใต้การตอบสนองความจำเป็นทางเศรษฐกิจ รักษาเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรม และระบบนิเวศด้วย ซึ่งการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ที่คุณพ่อคุณแม่สามารถพาลูกไปเที่ยวแบบประหยัดเงินประหยัดเวลาได้นั้นก็เช่นการพาลูกเที่ยวชมธรรมชาติใกล้ๆ กรุงเทพ
โดยชวนกันไปปลูกต้นโกงก้างเพื่อรักษาป่าชายเลน และนั่งถีบกระดานบนเลนหาหอยแครงที่ชุมชนคลองโคนที่ตั้งอยู่ที่ปากอ่าวแม่กลอง อ.เมือง จ. สมุทรสงครามกันค่ะ ซึ่งการช่วยกันปลูกป่าชายเลนทำให้ระบบนิเวศน์ของพื้นที่ชายฝั่งและอ่าวไทยกลับมาอุดมสมบูรณ์ เพราะป่าชายเลนเป็นแหล่งอนุบาลของสัตว์น้ำหลายชนิดอย่าง ปลา กุ้ง ปู ที่อาศัยอยู่บริเวณป่าชายเลนเปรียบเหมือนการคืนความอุดมสมบูรณ์ให้กับพื้นแผ่นดินของเราค่ะ แต่ไหนๆ มือของคุณพ่อคุณแม่และคุณลูกก็เปื้อนโคลนแล้วไม่ต้องล้างมือให้เสียเวลาค่ะ เรามาต่อด้วยแบ่งทีมแข่งขันกันถีบกระดานเลนหาหอยแครงกันต่อดีกว่า ซึ่งการใช้กระดานเลนที่ใช้แรงคนแทนการใช้เรือยนต์คลาดหอยแครงนั้น นับเป็นการอนุรักษ์หน้าดินที่เป็นแหล่งอาหารและที่อยู่อาศัยของครอบครัวหอยแครงค่ะ การใช้มือค่อยๆ เก็บหอยแครงทีละตัวเป็นการรู้จักเก็บหอยแต่พอรับประทานเท่านั้น โดยแฝงปรัชญาเรื่องกินอยู่อย่างพอเพียงลงไปในจิตใจของคนเก็บหอย และที่สำคัญควรเก็บแต่หอยแครงตัวใหญ่ๆ แล้วปล่อยหอยแครงตัวน้อยกลับคืนสู่ธรรมชาติ เพื่อเปิดโอกาสให้หอยตัวน้อยๆ ได้เจริญเติบโตจนออกลูกหลานให้นักท่องเที่ยว และนักเก็บหอยมืออาชีพได้มีโอกาสรับประทานหอยอร่อยๆ แบบยั่งยืนค่ะ
การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ธรรมชาติเป็นการท่องเที่ยวแบบที่เราลดความเห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้จากการตักตวงผลประโยชน์จากธรรมชาติลงค่ะ โดยการใช้จิตใจของนักท่องเที่ยว และคนในชุมชนที่นึกถึงผลประโยชน์ของส่วนรวมค่อยๆ คืนสีเขียวกลับคืนสู่ธรรมชาติบ้าง นอกจากนี้การไปเที่ยวใกล้ชิดธรรมชาติยังเป็นการปลูกฝังหัวใจสีเขียวให้กับเด็กๆ เพื่อรอวันคืนหัวใจสีเขียวให้กลับสู่สังคมที่กำลังต้องการหัวใจสีพิเศษแบบนี้ค่ะ