ร่วมคิดแทนควบคุม
เป็นความจริงที่ว่าพ่อแม่ก็คิอมนุษย์ปุถุชนที่มีอารมณ์ มีความโกรธ และอาจขาดสติได้ไม่ยาก แต่เมื่อคุณมีลูก หน้าที่ของคุณคือการเลี้ยงดูลูก เหมือนเมื่อคุณปลูกต้นไม้ หากคุณอ้างว่าคุณก็เป็นคนธรรมดา ก็ต้องมีความขี้เกียจที่จะรดน้ำต้นไม้บ้างไม่เห็นแปลก
นั่นหมายความว่า คุณต้องยินดีที่จะรับผลหากต้นไม้ไม่เจริญงอกงาม เหี่ยวเฉา หรือตายลง !! เช่นกัน คุณอาจแก้ตัวได้ว่า พ่อแม่ก็คือคนก็ต้องมีขาดสติบ้าง แต่คุณก็ต้องยินดีและพร้อมที่จะรับผลที่เกิดขึ้นกับสภาวะจิตใจของลูกคุณด้วย เด็กจะมีอารมณ์มั่นคง มีเหตุผลและมีความเชื่อมั่นในตัวเองได้อย่างไร หากเขาไม่เคยเรียนรู้ ไม่เคยเห็นสิ่งเหล่านี้จากคนที่เป็นพ่อแม่
เปิดโอกาสให้ลูกได้มีส่วนร่วมในชีวิตของคุณ ในกิจกรรมต่างๆ ภายในบ้าน เปิดใจให้กว้างที่จะยอมรับความผิดพลาดของลูกหากจะมีเกิดขึ้น ไม่มีใครทำทุกอย่างสำเร็จได้ในครั้งแรก ทุกสิ่งเกิดจากการเรียนรู้ทั้งสิ้น
การเปิดโอกาสให้ลูกได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ นั้น นอกจากจะทำให้ลูกได้เรียนรู้การแก้ปัญหา พัฒนาความคิดแล้ว ลูกยังจะได้เรียนรู้ว่า ไม่ว่าเขาจะทำผิดพลาดอย่างไรในการดำเนินชีวิต เขายังมีรังอันอบอุ่น คือ อ้อมแขนของพ่อแม่ไว้รองรับด้วยความรัก และเข้าใจเสมอ
ป้าหมอฝาก Tips ไว้ให้คิด
หลีกเลี่ยง การใช้คำพูดที่สื่อความหมายในทางลบกับเด็ก เช่น ไม่มีทาง ไม ไม่จริงมั้ง, โกหก, คิดโง่ๆ อย่างนี้ได้ไง, ไอ้ตัวแสบ, น่าจะเอาขี้เถ้ายัดปากเสียตั้งแต่เกิด เพราะถ้อยคำเหล่านี้นอกจากจะทำให้เด็กเสียกำลังใจแล้ว ยังจะทำให้เด็กเกิดปฏิกิริยาต่อต้านด้วย
หลีกเลี่ยง การขึ้นเสียง ไม่ควรตะโกน ไม่ควรตะคอกเด็กระหว่างการพูดคุย เพราะไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ คงไม่มีใครอยากฟังคนทะเลาะกัน การระเบิดเสียงดังใส่กัน
หลีกเลี่ยง การพูดคุยเรื่องที่มีความสำคัญทางโทรศัพท์ การพูดคุยกันต่อหน้าในเรื่องสำคัญ สามารถใช้ภาษากายสื่อความรัก และความปรารถนาดีที่จะสงบอารมณ์ของเด็กได้ แต่ถ้าจำเป็นต้องใช้โทรศัพท์ในกรณีเร่งด่วน ให้ใช้ถ้อยคำสั้นๆ ที่สื่อความรักและชัดเจนตามวัตถุประสงค์ เช่น “แม่รักลูกมาก เรื่องสอบตกเป็นปัญหาที่แก้ได้ แม่จะรีบไปช่วยนะคะ” สำหรับพ่อแม่ที่ลูกจำเป็นต้องอยู่ห่างไกล การคุยกับลูกสัปดาห์ละ 1 ชั่วโมง อาจไม่ดีเท่ากับการไปเยี่ยมลูกเดือนละ 1 วัน
หน้าที่ของพ่อแม่คือการสนับสนุนลูกในทางที่ถูกที่ควร ไม่ใช่การทุ่มเทความรักจนลูกเสียคน แม้อาจจะเป็นหน้าที่แสนเหนื่อยยากในการที่จะปั้นแต่งประติมากรรม ‘มนุษย์’ ชิ้นนี้ให้สำเร็จออกมางดงามได้ดั่งใจปรารถนา แต่เชื่อเถิดว่าเมื่อคุณพ่อคุณแม่ทำสำเร็จ รางวัลแห่งความเหนื่อยยากมานานนับปีนั้นจะคุ้มค่า และเป็นความภาคภูมิใจอันแสนยิ่งใหญ่อย่างยากที่จะหาใดเทียบได้ทีเดียวคะ
แพทย์หญิงจิตรา วงศ์บุญสิน
กุมารแพทย์ประจำโรงพยาบาลบางปะกอก 1