เครื่องอ่านใจผู้ป่วยอัมพาต
โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงเอแอลเอส ทำให้ผู้ป่วยต้องสูญเสียการเคลื่อนไหว แม้แต่ตาก็ไม่อาจเคลื่อนไหวได้ในที่สุด ที่สำคัญโรคนี้ยังไม่มียารักษาให้หายขาด การป่วยด้วยโรคนี้จึงเสมือนการตกอยู่ในนรกตลอดชีวิตที่เหลือ
อย่างไรก็ตามเทคโนโลยีทางการแพทย์ได้เปิดช่องให้แสงแห่งความหวังสาดส่องเข้ามาในชีวิตของผู้ป่วยโรคก้ามเนื้ออ่อนแรงเอแอลเอส ดังกรณีของ Hanneke de Bruijine หญิงชาวเนเธอร์แลนด์ วัย 58 ปี ซึ่งได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยด้วยโรคนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ.2008 และหลังจากนั้นเป็นต้นมา อาการของเธอก็ทรุดลงอย่างรวดเร็วจนถึงขนาดต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ และสูญเสียความสามารถในการพูด
สิ่งที่เธอทำได้เพียงอย่างเดียวคือการเคลื่อนไหวลูกตา ดังนั้นช่องทางในการสื่อสารของเธอคือการใช้ลูกตาเพื่อเลือกถ้อยคำ และตัวอักษรบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ เพื่อผูกเป็นประโยค แต่ดังที่ได้กล่าวไว้แต่ต้นแล้วว่า พออาการทรุดหนักขึ้น แม้แต่ลูกตาก็ไม่อาจเคลื่อนไหวได้ นักวิจัยจึงได้คิดระบบ “อ่านใจ” เพื่อช่วยในการสื่อสารของเธอ
ระบบดังกล่าวทำให้สมองกับคอมพิวเตอร์ติดต่อกันโดยตรง โดยการฝังขั้วไฟฟ้า 2 ขั้ว เข้าไปในสมองบริเวณมอเตอร์คอร์เท็กซ์ ขั้วไฟฟ้าเหล่านี้จะเชื่อมโยงกับเครื่องส่งสัญญาณซึ่งมีขนาดพอๆ กับตัวคุมจังหวะหัวใจที่ฝังอยู่บริเวณหน้าอก เครื่องส่งสัญญาณดังกล่าวจะเชื่อมโยงกับแท็บเล็ตที่มีซอฟต์แวร์แสดงตัวอักษร 4 แถว เมื่อ Hanneke จินตนาการว่าเธอกำลังเคลื่อนไหวมือ ก็จะเกิดการคลิกโดยสมอง ในการคลิกแต่ละครั้ง เธอจะสะกดตัวหนังสือออกมา ระบบจะเลือกตัวอักษรที่เธอนึกถึงและนำมันมาแสดงออก
หลังจากฝึกการใช้ได้ 6 เดือน ตอนนี้เธอสามารถเลือกตัวหนังสือได้ในเวลา 20 วินาที ด้วยความแม่นยำ 95% อย่างไรก็ตามระบบนี้ก็ยังมีข้อเสียตรงที่ยังไม่สามารถใช้กับกระบวนการที่ซับซ้อนกว่านี้ได้ เช่น การควบคุมแขนขาที่เป็นจักรกล เป็นต้น ถึงกระนั้นชีวิตของ Hanneke ก็เปี่ยมด้วยความหวังมากขึ้นจากการใช้เครื่องมือนี้
คณะนักวิจัยได้วางแผนที่จะเพิ่มความสามารถของเครื่องมือนี้ในรุ่นต่อๆ ไป โดยการเพิ่มจำนวนเซนเซอร์ และยังได้วางแผนที่จะทำการทดสอบในระดับนานาชาติ เพื่อศึกษาความปลอดภัยและประสิทธิภาพของเครื่องอ่านใจในกลุ่มตัวอย่างที่กว้างขึ้น
ข้อมูลอ้างอิง
http://today.mims.com/topic/world-s-first-home-mind-reading-device-lets-paralysed-woman-communicate-through-thinking?country=thailand
ภก.พลกิตต์ เบศรภิญโญวงศ์