การเกิด

การเกิด

 

 

ในทางการแพทย์อธิบายว่า การเกิดของมนุษย์จะเกิดขึ้นเมื่อสเปิร์มในน้ำอสุจิจากเพศชายเข้าไปผสมกับไข่จากเพศหญิง แล้วฝังตัวที่ผนังมดลูก ถ้าครบ 3 องค์ประกอบนี้ก็จะมีการเกิดของมนุษย์เกิดขึ้นได้

 

 

ในขณะที่พระพุทธเจ้าตรัสว่า (พระไตรปิฎก เล่มที่ 12 พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ ข้อ 452) มนุษย์จะเกิดได้ต้องมีองค์ประกอบครบ 3 อย่าง คือ พ่อแม่มีเพศสัมพันธ์กัน ขณะนั้นเป็นช่วงไข่สุก และมีวิญญาณเหมาะสมที่จะเกิด

 

 

หากเรามองแบบผ่านๆ อาจจะไม่เห็นความแตกต่างระหว่างคำอธิบายสองแบบนี้ แต่คำอธิบายทางการแพทย์ไม่สามารถอธิบายคำถามที่ว่า ทำไมบางคนถึงมีลูกยาก คำถามนี้เป็นปัญหาใหญ่ระดับโลก เพราะว่ามีผู้คนมากมายที่มีลูกยากทั้งๆ ที่สุขภาพแข็งแรงทั้งพ่อและแม่ และพยายามมีเพศสัมพันธ์ในช่วงที่ไข่ตกหลายครั้ง พยายามมาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีลูกสักที จนมีโรงพยาบาลหรือคลินิกทางด้านนี้เกิดขึ้นโดยเฉพาะ

 

 

แต่ไม่ว่าจะใช้เทคโนโลยีใหม่แค่ไหนในการผสมเทียม แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้ทุกคนมีลูกได้ สุดท้ายแพทย์ก็จะสรุปว่าเป็นเพราะมีปัจจัยลบ เช่น ดื่มเหล้า เครียด มีฮอร์โมนต่ำ พักผ่อนน้อย สุขภาพไม่แข็งแรง แต่ในขณะเดียวกันเรากลับพบว่า บางคู่ที่มีปัจจัยลบเต็มไปหมด ดื่มเหล้ามาก เครียดหรือพักผ่อนน้อย สุขภาพไม่แข็งแรง กลับมีลูกได้ แถมอาจจะมากด้วย ทางการแพทย์ไม่สามารถอธิบายถึงความขัดแย้งเหล่านี้ได้

 

 

แต่หากเราดูคำอธิบายของพระพุทธเจ้าก็จะสามารถตอบคำถามเรื่องมีลูกยากได้ทันที คือแม้ว่าพ่อแม่จะมีเพศสัมพันธ์กันและเป็นช่วงไข่สุก แต่หากช่วงเวลานั้นยังไม่มีวิญญาณที่เหมาะสมที่จะเกิดในครรภ์นั้น ก็จะไม่มีการตั้งครรภ์เกิดขึ้น เช่น ครอบครัวที่ร่ำรวย พ่อและแม่จิตใจดี ญาติพี่น้องก็จิตใจดี ก็ต้องได้ดวงวิญญาณที่มีกรรมเหมาะสมที่จะเกิดในครอบครัวนี้ หากยังไม่มีวิญญาณที่เหมาะสมในช่วงนั้น ทำอย่างไรก็จะไม่มีลูก ครอบครัวที่ยากจนหาเช้ากินค่ำ เกิดในสลัม ญาติพี่น้องติดยาเสพติด ก็ตอ้งการวิญญาณที่มีกรรมที่เหมาะสมมาเกิดเช่นกัน

 

 

อสุจิจากพ่อ + ไข่จากแม่ + มีวิญญาณที่เหมาะสม = มีการเกิด

 

 

อสุจิจากพ่อ + ไข่จากแม่ + ไม่มีวิญญาณที่เหมาะสม = ไม่มีการเกิด

 

 

พูดง่ายๆ ก็คือ การที่เราจะมาเกิดเป็นคนได้ เราจะต้องหาที่เกิดที่เหมาะสมกับกรรมที่เราเคยทำด้วย เปรียบเทียบให้เห็นภาพง่ายๆ ขอให้นึกถึงจิ๊กซอว์ การที่เราจะวางจิ๊กซอว์ลงไปได้นั้น รูปทรงของจิ๊กซอว์นั้นจะต้องพอดีกับช่องว่างนั้น หากมีช่องว่าง แต่หาจิ๊กซอว์ที่พอดีไม่เจอ ก็จะหาอะไรมาลงไม่ได้ หากมีจิ๊กซอว์ แต่หาช่องที่ลงพอดีไม่ได้ ก็จะลงไม่ได้เช่นกัน ลองคิดตามดูว่า คนที่มีปัญหามีลูกยากส่วนใหญ่จะเป็นคนรวยหรือคนจน

 

 

บางศาสนานั้นยกเรื่องการเกิดของมนุษย์ให้กับพระเจ้าหรือเทพ ซึ่งหากเป็นแบบนั้นจริงๆ ผมก็คงรู้สึกว่าพระเจ้าหรือเทพนั้นช่างไม่มีความยุติธรรมเลย ทำไมบางคนอยากมีลูกถึงไม่มี บางคนไม่อยากได้แต่ก็มี บางคนได้ลูกออกมาก็เป็นลูกที่ดี แต่บางคนได้ลูกที่ไม่ค่อยดี ทำไมสร้างบางคนมาดีทุกอย่าง แต่สร้างบางคนมาแย่เกือบทุกอย่าง แล้วทำไมไม่สร้างผมให้ดีพร้อมทุกอย่าง ช่างลำเอียงเสียจริงๆ พระเจ้าใช้เกณฑ์อะไรให้สิ่งดีๆ กับคนไหน ให้สิ่งไม่ดีกับคนไหน รู้สึกเหมือนผมไหมครับว่า หากเราโยนเรื่องนี้ให้พระเจ้าหรือเทพเจ้า เราจะยิ่งหาคำตอบที่สมเหตุสมผลไม่ได้

 

 

แต่ในพุทธศาสนานั้นแตกต่างออกไป พระพุทธเจ้าได้ตรัสเอาไว้ว่า (จูฬกัมมวิภังคสูตร พระไตรปิฎก เล่มที่ 14 พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ข้อ 579-597) “สัตว์ทั้งหลาย มีกรรมเป็นของตน มีตนเป็นทายาแห่งกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ให้เลวหรือประณีตได้” โดยเหตุปัจจัยที่ทำให้มนุษย์บางคนเกิดมารวยหรือจน เกิดมาผิวพรรณดีหรือทราม เกิดมาฉลาดหรือโง่ ฯลฯ เป็นดังตารางต่อไปนี้

 

 

 

 

ในส่วนของเพศที่เกิดนั้นมีการกล่าวเอาไว้เช่นกัน เช่น (พระไตรปิฎก เล่มที่ 28 พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค 2 ข้อ 862-865) คนที่มีความเด็ดเดี่ยวในการรักษาศีลข้อประพฤติผิดในกามจะทำให้เกิดเป็นชาย คนที่ทำผิดในเรื่องของประพฤติผิดในกามจะทำให้เกิดเป็นหญิง ผู้ที่ประพฤติผิดในกามโดยไม่มีความละอายใจจะได้รูปกายเป็นชาย แต่จะได้ใจที่เป็นหญิงตั้งแต่เกิด

 

 

จากความเข้าใจตรงนี้ เราจะสามารถตอบข้อสงสัยได้เลยว่าทำไมปัจจุบัน คนที่ได้รูปเป็นชายแต่ใจเป็นหญิงจึงมีมากขึ้น เพราะหลังๆ คนประพฤติผิดในกามมากกว่าในอดีต ฉะนั้นเราคงพอจะทำนายได้ว่าในอนาคตจะมีชายแท้น้อยลงเรื่อยๆ (สวรรค์ของชายแท้ เพราะผู้หญิงจะมีทางเลือกน้อยลง) และประชากรโลกจะค่อยๆ ลดลง

 

 

ฉะนั้น หากใครที่เคยคิดว่า ทำไมเราไม่เกิดมาในครอบครัวที่รวยกว่านี้ มีพ่อแม่ที่หน้าตาดีกว่านี้ เราจะได้หน้าตาดีกว่านี้ มีพ่อแม่ที่ผิดขาวกว่านี้ ฯลฯ ถึงวันนี้คุณก็ต้องคิดใหม่แล้วครับ เลิกโทษพ่อแม่ได้แล้ว เพราะการที่เราเกิดมามีฐานะ หน้าตา ผิวพรรณ เพศแบบนี้ ฯลฯ เป็นเพราะกรรมที่เราได้เคยทำมานั่นเอง บุญแค่ไหนแล้วที่เราสามารถหาที่ที่เหมาะสมที่เราจะสามารถลงมาเกิดได้ หากไม่มีพ่อและแม่คู่นี้ เราก็จะไม่สามารถเกิดมาได้ เหมือนเราเป็นจิ๊กซอว์ที่หาช่องที่เหมาะสมลงไม่ได้นั่นเอง

 

 

ในทางตรงกันข้าม หากวันนี้คุณเป็นพ่อแม่ที่มีลูก แล้วลูกของคุณมีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่เป็นอย่างที่คุณปรารถนา อย่าไปโทษลูกของคุณ ก็ขอให้รู้เอาไว้ว่านั่นก็เป็นเพราะผลกรรมที่คุณได้ทำมาเช่นกัน

 

 

จากความเข้าใจทั้งหมดเราจึงสรุปได้ว่า คนเราจะตั้งครรภ์ได้ต้องมีทั้งรูปธรรมที่จับต้องได้ (ไข่และอสุจิซึ่งจะกลายเป็นร่างกายเรา) กับนามธรรมที่จับต้องไม่ได้ (ซึ่งก็คือวิญญาณของเรา) เราจึงเริ่มเชื่อมโยงได้ว่า คนจะเกิดมาได้จะต้องมีวิญญาณที่เหมาะสมมาเกิด โดยที่คนเราจะเกิดมามีฐานะ หน้าตา ผิวพรรณ ฯลฯ ที่แตกต่างกันตามกรรมเก่าที่แตกต่างกัน ก็ทำให้เราพอจะเริ่มเชื่อมโยงได้ว่าเราน่าจะมีชีวิตหลังความตายจากชาติที่แล้ว ส่วนชาตินี้เมื่อส่วนที่เป็นร่างกายเราได้ตายไปแล้ว ก็จะถึงเวลาที่ส่วนของวิญญาณที่อยู่ด้วยกันมาตลอดชีวิตจะต้องแยกออกจากร่างกาย และหากถึงวันที่จะเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง กรรมที่เคยทำทั้งในชาติก่อนและชาตินี้ ก็จะเป็นตัวกำหนดว่า เราจะไปเกิดในครอบครัวแบบไหน จะมีฐานะ หน้าตา ผิวพรรณ ฯลฯ อย่างไรนั่นเอง นี่เป็นวัฏจักรหนึ่งซึ่งทำให้เราสามารถตอบคำถามเรื่องการเกิดและเรื่องของชีวิตหลังความตายได้ชัดเจนขึ้น

 

 

กรรมในชาติก่อน => มีฐานะ หน้าตา ผิวพรรณ ฯลฯ แบบปัจจุบัน

 

 

กรรมในชาติก่อน + ชาตินี้ => มีฐานะ หน้าตา ผิวพรรณ ฯลฯ แบบไหนในอนาคต – ชาติหน้า

---