การสังคายนาพระไตรปิฎก
ในส่วนของการสังคายนาพระไตรปิฎกนั้น ผมเคยเข้าใจว่า หมายถึงการประชุมพระผู้ใหญ่แล้วดูว่าอันไหนดีก็เก็บไว้ อันไหนไม่ดีก็ตัดทิ้ง แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ การสังคายนาพระไตรปิฎก หมายถึง การประชุมพระผู้ใหญ่ แล้วดูว่าสิ่งไหนที่ไม่ใช่สิ่งที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ก็ให้ตัดทิ้ง อันไหนเพี้ยนก็ปรับให้ถูกต้อง ไม่มีการใส่อะไรใหม่ ไม่มีการใส่ความรู้สึกของพระผู้ใหญ่รุ่นหลังลงไปในพระไตรปิฎกเลย
โดยที่ผ่านมามีการสังคายนา 5 ครั้ง (บางตำราบอกว่า 6) โดยครั้งล่าสุดทำในช่วง พ.ศ.2497-2499 ได้มีการสังคายนาครั้งใหญ่ ฉลองครบ 2,500 ปีพระพุทธศาสนา โดยได้นิมนต์พระสงฆ์และเชิญนักปราชญ์จากทุกประเทศที่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท มาทวนและตรวจทานพระไตรปิฎกว่าตรงกันหรือไม่ แล้วพบว่า ส่วนใหญ่จะเพี้ยนกันตรงตัวอักษรบางคำเท่านั้นเอง เช่น ตัวสะกดของชื่อบางคน ซึ่งไม่ใช่สาระสำคัญ จึงมั่นใจได้ว่าพระไตรปิฎกปัจจุบันนั้นแทบจะเรียกได้ว่าถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ เมื่อเทียบกับสิ่งที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสสอนเอาไว้ (จากหนังสือ พระไตรปิฎก สิ่งที่ชาวพุทธต้องรู้ โดยพระพรหมคุณาภรณ์)