ลูกมีปัญหาเรื่องสมาธิค่ะ
Q : ลูกมีปัญหาเรื่องสมาธิค่ะ คือเขาจะไม่สามารถทำอะไรได้นานๆ อย่างการบ้านทำได้แป๊บเดียวก็ไม่อยากทำต่อแล้ว ดิฉันแก้ไขด้วยการให้ลูกทำทีละนิดแล้วก็พัก แล้วค่อยมาทำต่อ แบบนี้ไม่รู้ว่าถูกหรือเปล่า จะยิ่งทำให้ลูกสมาธิสั้นลงกว่าเดิมหรือเปล่าไม่แน่ใจ
A : สมาธิเป็นสิ่งที่ทุกคนมีอยู่แล้ว เช่น เวลาที่เด็กสนใจของเล่น เด็กจะใช้สมาธิ ตัวปัญหาก็คือ สมาธิ ยิ่งฝึกยิ่งดี เช่น สมาธิในการแต่งตัว กินข้าว ทำงาน เล่นกีฬา เป็นต้น การฝึกฝนให้เด็กต้องทำสิ่งต่างๆ ด้วยตัวเองจึงเป็นรากฐานการฝึกสมาธิ โดยเฉพาะสมาธิในเวลาที่เด็กต้องทำในสิ่งที่ไม่ชอบ
จุดอ่อนของการเลี้ยงดูแบบไทยๆ ก็คือ พ่อแม่ พี่เลี้ยงมักไปแย่งงานเด็กทำ เช่น แต่งตัวให้เด็ก ป้อนข้าวให้ อาบน้ำให้ หรือคอยเตือนจนเด็กขาดความระมัดระวังตัว บีบบังคับตัวเองให้ทำงานจนเสร็จ สุดท้ายเด็กทำอะไรได้สั้นๆ ไม่ต้องใช้ความพยายามมากเพราะรู้ว่าเดี๋ยวก็จะมีคนมาช่วยเตือน หรือมาช่วยทำให้จนเสร็จ เลี้ยงแบบนี้ก็เท่ากับว่ามิได้ฝึกให้เด็กต้องใช้สมาธิให้มาก จึงไม่น่าแปลกใจว่า จากการสำรวจสภาวะเด็กไทยพบว่าปัญหาที่เด็กไม่มีสมาธิจึงมีมากมายไปหมด มิได้เป็นโรคสมาธิสั้นไปทุกคนค่ะ แต่เป็นเพราะวิธีการเลี้ยงและฝึกฝนเด็กเท่านั้นที่มีปัญหาวิธีการแก้ไข
1.แก้ที่สาเหตุหลัก ลดการตามใจและให้เด็กช่วยตัวเองให้มากที่สุด ลดการทำให้เด็ก
2.ให้ความสนใจและชื่นชมเมื่อเด็กทำอะไรได้นานขึ้น บอกเด็กชัดเจนว่าคุณต้องการเด็กที่ช่วยตัวเองเท่านั้น และรางวัลควรมาคู่กับผลงาน ยิ่งช่วยตัวเองได้มากขึ้น โยนลูกบอลลงตะกร้าได้เพิ่มขึ้น ตากผ้าได้จาก 3 ชิ้นเป็น 10 ชิ้นก็จะได้รางวัล
3.จัดให้เด็กได้อยู่กับคนที่คอยช่วย คอยทำแทน หรือคอยเตือนเด็กซ้ำซากให้น้อยที่สุด
ถ้าถามเด็ก เด็กๆ ทุกคนจะบอกว่าเขาอยากเก่ง อยากทำได้แบบผู้ใหญ่ทุกคน แต่ที่เขาติดกับก็คือติดกับกับความสะดวกสบายที่พ่อแม่มอบให้ด้วยความคาดไม่ถึงอันตรายที่แฝงมากับความสบายนี้ต่างหาก
คุณหมอวินัดดา ปิยะศิลป์