คนเรามักคิดว่าตัวเองผอมกว่าความเป็นจริง

คนเรามักคิดว่าตัวเองผอมกว่าความเป็นจริง

ในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่มีกระจกวิเศษที่จะตอบคำถามว่าใครงามเลิศในปฐพีเหมือนอย่างในเรื่องสโนไวท์ ทุกคนจึงใช้สายตาคนรอบข้างบ้าง ใช้สายตาตนเองบ้างเป็นกระจกวิเศษ ซึ่งหลายครั้งผลที่ได้ก็ใกล้เคียง หลายครั้งผลก็คลาดเคลื่อนราวฟ้ากับดิน ผลที่ได้ไม่เพียงเรื่องหลงตัวเอง แต่เป็นเรื่องของสุขภาพ ดังการศึกษาที่น่าสนใจจากสเปน ตีพิมพ์ในวารสาร Nutrition ปีนี้ ซึ่งคณะผู้วิจัยได้ให้อาสาสมัครจำนวน 9,320 คน แบ่งเป็นผ็ชาย 1,220 คน และผู้หญิง 8,100 คน อายุระหว่าง 18-75 ปี มาวัดส่วนสูงและน้ำหนักเพื่อคำนวณค่าดัชนีมวลกายที่เป็นจริง จากนั้นให้ผู้สมัครประมาณน้ำหนักและส่วนสูงของตัวเอง เพื่อคำนวณค่าดัชนีมวลกายที่มาจากการบันทึกด้วยตนเอง และเลือกรูปร่างชายหญิงที่มีค่าดัชนีมวลกายต่างๆ กันซึ่งเขาคิดว่าใกล้เคียงกับตัวเองที่สุด ซึ่งจะเป็นที่มาของค่าดัชนีมวลกายที่พวกเขารับรู้

ผลปรากฏว่าค่าดัชนีมวลกายที่มาจากการบันทึกด้วยตนเองและค่าดัชนีมวลกาย ที่อาสาสมัครรับรู้มักจะมีค่าต่ำกว่าค่าดัชนีมวลกายที่เป็นจริง ผู้หญิงประมาณค่าดัชนีมวลกายได้ใกล้เคียงกับค่าที่เป็นจริงมากกว่าผู้ชาย อย่างไรก็ตามเมื่ออาสาสมัครมีอายุมากขึ้นค่าดัชนีมวลกายที่มาจากการบันทึกและจากการรับรู้ก็ยิ่งห่างกับค่าที่เป็นจริงมากขึ้นเรื่อยๆ สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ คณะผู้วิจัยได้ให้เหตุผลว่าน่าจะมาจากการที่ผู้สูงอายุ ลืมคิดถึงการที่ส่วนสูงของตัวเองจะลดลงจากสมัยตอนวัยหนุ่มสาว ผลการศึกษาที่น่าตกใจอีกประการหนึ่งคือ ความชุกของน้ำหนักตัวเกินเกณฑ์และโรคอ้วน  จากการศึกษนี้มากกว่าผลการศึกษาก่อนหน้านี้ในสเปน

ผลการศึกษานี้นับว่ามีความสำคัญมากต่อทุกๆ คนว่าควรหมั่นตรวจวัดน้ำหนักและส่วนสูง เพื่อประเมินภาวะโภชนาการอย่าเชื่อสิ่งที่มโนไปเองเด็ดขาด ทั้งนี้เพื่อจะได้วางแผนการรับประทานอาหารและออกกำลังกายให้เหมาะสม อันจะเป็นการป้องกันสารพัดโรคที่พร้อมจะกรูกันเข้ามาเมื่ออ้วนขึ้น ทั้งยังช่วยให้ดูดี มีฟอร์มอยู่เสมอ อดทนซักนิด เพื่อชีวิตที่ดีขึ้นอีกเยอะๆ